Graaf Otto: borrelen of dineren?

Af en toe staat er een teamuitje op de planning. Een geschikte locatie uitzoeken is nog best lastig. Het mag niet te duur, maar het moet wel lekker en gezellig zijn. Het liefst in Arnhem, afgezaagd vinden we stom.
Stan & Co zat uiteraard twee weken op voorhand vol, Metropole vind ik een burgerlijke tent.
Een collega kwam op het idee om te borrelen en eten bij Graaf Otto. Een goed idee, vonden wij.

De borrel
Met een club van vijftien mensen betrokken wij de sfeervol ingerichte bar in Graaf Otto. Goede wijnen, aardig personeel. Na wat geklets (o nee, we mogen het niet over werk hebben eigenlijk hè?), werden we verzocht boven in het restaurant plaats te nemen.

Het diner
Sinds de restaurants in Arnhem als paddenstoelen uit de grond zijn geschoten, zie ik steeds vaker dat de (kleine) restaurants doordeweeks vrijwel leeg zijn. Wonder boven wonder, was Graaf Otto vol op deze donderdagavond. Goed om te zien!
We troffen een zeer verzorgde tafel: leuke vaasjes met bloemen, kaarsjes, voor iedereen een waterglas met munt en sinaasappel.
Aangezien we met een grote groep waren, hadden we de dag van te voren onze menukeuze al door moeten geven. Per gang kon je kiezen uit twee mogelijkheden. Ik had het geluk dat de collega naast mij de andere mogelijkheden had gekozen, waardoor ik zes gerechten heb geproefd. Voordat ik weer een gigantisch verhaal heb opgehangen, deze keer een opsomming van de gerechten met commentaar.

De voorgerechten
– Steak tartare met ansjovismayonaise: heerlijk, mals vlees. Spijtig van de ansjovismayonaise, overheersend! Dit leek me voor de vleeseter ook nogal een heftige combinatie.

– Sardines met groene olijf, zwarte knoflook, radijs en artisjok: de sardines hadden vrij grote graten. Zacht genoeg om te eten, maar toch enigszins storend. De smaken kwamen niet echt samen wat mij betreft. Ik was erg benieuwd naar de ‘gelei’ van zwarte knoflook; deze had weinig smaak maar zorgde wel voor een zwarte bende op mijn bord. Dit gerecht was ‘gegarneerd’ met rucola, een toevoeging die ik niet helemaal snapte.

De hoofdgerechten
– Longhaas, biet, gerookte aardappel en cavello nero (een koolsoort): wat een bijzonder vlees! Het ene stukje leek malse biefstuk, het andere zacht stoofvlees. Lekkere smaken bij elkaar.

– Kabeljauw, pasta, chorizo, knolraap, beurre blanc en artisjok: de kabeljauw was heel goed klaargemaakt. Mooie vis en een lekkere beurre blanc. De pasta was iets te ver doorgekookt en gekleurd met inktvisinkt. Ik vond dit geen toevoeging voor de opmaak, voor de smaak hoef je het sowieso niet te doen. De chorizo was gefrituurd, waardoor deze alleen naar frituurvet smaakte. De artisjok was verwerkt als een soort mousse. Ik had liever wat verse, gekookte/gestoomde groenten gehad, maar daar ben ik vast ouderwets in. Tot mijn verbazing trof ik ook hier een goede pluk rucola als garnering! Ik mag dan wel ouderwets zijn, maar de trend om overal rucola op te gooien is volgens mij wel voorbij.
Bij de hoofdgerechten werd verse friet met zelfgemaakte mayonaise geserveerd. Kneiterzout, maar wel lekker!

De nagerechten
– Biscuit van pecannoten met bloedsinaasappel, venkel en basilicum: fascinerend, zo’n gekarameliseerde venkel. Lekker ook trouwens. Het dessert ziet er zeer aantrekkelijk uit. Ik hoor van mijn collega’s enthousiaste reacties. Voordat ik een hap kon nemen, waren de borden al leeg.

– De kaasplank: jaaaa, daar is ‘ie weer: de kaasplank. Lekkere kazen, niet heel wild maar absoluut spannender dan een brie en een Bettine blanc. Maar zeg, wat zag ik daar? Rucola! De koks hadden duidelijk hun best gedaan op de opmaak van alle gerechten en dan toch weer deze groene vrienden…

Conclusie
Een erg geslaagde avond. De sfeer in Graaf Otto is goed en gezellig: hippig maar niet te. Vooral de bar beneden vond ik een succes (niet alleen door de wijn). Het personeel was aardig en perfect ingelicht over de wijnen en gerechten, soms bijna wat overdreven in hun superspecifieke uitleg.
Er was veel aandacht besteed aan de opmaak, waardoor ik vond dat de samenhang en smaken soms wat achterbleven.
Het terras zag er ook gezellig uit, leuk om een keer met mooi weer de borrelkaart te proberen. Van de kaart met huisaperitieven en wijnen werd ik ook warm, maar je moet je toch een beetje inhouden bij je collega’s hè…
Op dit moment zou ik bij terugkomst kiezen voor de borrel, maar over een tijdje ga ik ook de avondkaart nog eens proberen!

Graaf Otto
Jacob Cremerstraat 103
Arnhem

 

Geef een reactie