Recensie: ’t Volk, volop genieten of vreetschuur?

Terug van weggeweest
Daar ben ik weer. Langzaamaan kunnen we weer ‘normaal’ uit eten en de terrassen op. Na maanden online onderwijs gegeven te hebben, (wat ik nog deels geef) waardoor ik in mijn vrije tijd geen laptop kon zien, is de tijd voor recensies toch weer aangebroken!

Sinds afgelopen zomer bevindt ’t Volk zich op Velperbuitensingel 17 (vroeger Bistro Velvet). Uit allerlei hoeken hoor ik enthousiaste verhalen. Tijd voor een reservering!

Qua indeling is er weinig veranderd, de bar bij binnenkomst, het trapje naar beneden: het eerste restaurantgedeelte en de open keuken. Boven ook restaurant en de toiletten.
De inrichting is wel behoorlijk aangepakt. De trends van nu: kleur, staal, suède, koper. Een fijne ambiance.

De man gaat mee. Hij heeft het gemaak van eetfoto’s niet gemist. Een recensie zonder foto’s is natuurlijk niets, dus ik klik er straks lekker op los. Een echte Instameid voor anderen.
We nemen beneden plaats, wat wél hetzelfde is als voorheen, is de geur van de keuken. Als je ooit in een horecakeuken hebt gewerkt, herken je die specifieke geur direct (tijdens het eten vergeet je dit meteen).

We bekijken de drankkaart: 2 cava’s op glas, vier open witte wijnen en drie rode. Genoeg keuze om links en rechts wat te matchen.

All-you-can-eat zonder buffet
’t Volk heeft een all-you-can-eat-concept. Per persoon één gerecht per ronde. Alles mag door elkaar, behalve de desserts. Dat ‘mag’ er maar één zijn op het einde. Als je gerecht op is, kan je iets nieuws bestellen bij het personeel. Tot 21.30, dan sluit de keuken. Tot groot verdriet van sommigen.

We beginnen met een glas cava, fris en een beetje fruitig. Voor €4,80 een lekker startglas. Prima combinatie bij het verse brood met basilicumaioli. De aioli (moest de spelling weer opzoeken) is erg goed, niet te knoflokig voor mij en de verse basilicum voert de boventoon.

De kaart bestaat uit verschillende onderdelen; soepen, koude gerechten, warme gerechten en desserts. Nou, dat klinkt bekend. Wat ik erg leuk vind is dat alle ‘keukens’ door elkaar besteld kunnen worden. Ceviche, Oosters flatbread, spaghetti, fish and chips etc. Dat biedt kansen voor moeilijke eters, pubers en vishaters.

Daar worden ze thuis niet vrolijk van, ronde 1
Ik start met de ceviche van witvis met kumquat en koriander, thuis krijg ik daar niemand vrolijk mee. Mijn overkant gaat voor het Oosters flatbread met barbecuerund, tomatensalsa en basilicumaioli.
Witvis vind ik een wat duister begrip, maar wat maakt het uit. Door de smaakbom van zuur, fris, zout en kruidig denk ik er niet meer over na. Zelfs de koriander eet ik erbij, sinds ik 30+ ben doe ik echt vreemde dingen. Een mooi gerecht vol smaak!
Het flatbread is lichtpikant, heerlijk vlees. Niet spectaculair, wel leuk.

Er wordt gevraagd of onze wijnglazen moeten blijven staan. ‘’Ja.’’ (later op de avond een vrolijke personeelsnoot: ‘’Het is maar goed dat de glazen moesten blijven staan hè, jullie maken er wel gebruik van.’’) Een glas verdejo voor mij (€3,90) en chardonnay-colombard (€5,50) voor de man. Nette restaurantprijzen, gewoon lekkere wijn.

Sticky ribs, kom er maar in!
Ronde 2: sticky ribs (barbecue, zuurkool) en de minihamburger. Een rondje vieze pootjes.
Ja ja, die ribs, werkelijk hemels. Mals, gekruid, sticky. De zuurkool is gefrituurd, een gezellig detail. Als ik niet méér wilde proeven, pakte ik nog een portie.
Ook over het burgertje valt niets negatiefs te zeggen. Vers briochebroodje, malse burger, lekkere toppings van kaas, duxelle (een soort tapenade van paddenstoelen hoorde ik via de buren, ik moet mijn vakkennis weer bijwerken na al die coronathuismaanden) en augurk.

Daar kan geen potje tegenop
Ronde 3: ceasar salad en fish & chips. De salad is precies zoals je wil: met kip, ei, croutons en in de saus ansjovis. De fish & chips worden geserveerd met een remouladesaus, zoetzure komkommer en gefrituurde aardappel’sliertjes’. Jawel, dit is ook goed. Die saus, man man, dit krijgt geen potje voor elkaar. Een favoriet, dit gecombineerde gerecht. We bestellen er de volgende keer wel wat echte frieten bij, dat kan, maar we zijn het deze keer vergeten.

Ergens halverwege een glas merlot dom doriac reserve (€5,50), heerlijke wijn. Tikje te warm misschien, dat mag mijn pret niet drukken.

Een koolhydratenklapper graag
Ronde 4: lasagne en spaghetti aglio olio. De lasagnevellen zijn van knolselderij, een vulling van ossobuco en bechamel. Een leuke twist, goed van smaak en tóch mis ik de knalkoolhydraten. Ik stort me op de spaghetti met room, rivierkreeft en broodkruim. Een zeer royale portie (het is over negenen inmiddels. Misschien een signaal?) en een bom van knoflook. Je hebt zelf aglio besteld, zal je denken. Maar er is heus een verschil tussen smaak geven of pittig van de knoflook. De combi van room en rivierkreeft is goed, het broodkruim is echt niet aan mij besteed. De laatste is niet mijn ronde.

Supplementje met tawny
De desserts. Een tarte tatin en voor mij de kaasplank met supplement van €7,50. Daar word ik dan ineens een beetje kriebelig van. Ik doe het toch.
De tarte tatin met appel, karamel en crème anglaise smaakt goed. Niet speciaal, de boterige smaak van bladerdeeg met veel zoet. De kazen zijn lekker maar niet erg bijzonder. Drie met een soortgelijke structuur, de opbouw mag van mij verrassender. De 10-jaar oude tawny-port is lekker, echter ook net te warm en €8,50.

Tot slot
Wat een verhaal, dat krijg je met al die gerechten. Een compleet vol restaurant, een goed teken. Door het concept blijven veel mensen lekker lang hangen wat een gezellige sfeer geeft.
Doordat wij maar met z’n tweeën zijn en drankjes per glas bestellen, hebben we wel erg veel contact met de gastheer. Een beetje onrustig.
Een goede, lekkere locatie voor etentjes met vrienden en eventueel wat oudere kinderen.
De echte bunkeraar mag op tijd reserveren, je zit wel echt te tafelen doordat je één gerecht per keer besteld. Ik ben nooit fan van all-you-can-eat, echter in dit geval heeft het zeker zijn charme.
De gastheer werd me bij de laatste twee gangen net iets te amicaal, de energie van een avond ramdruk werken of het uitzicht van einde shift? Geen ruimte voor feedback of een goede afsluiter.
We tikken €140,- af. €33,95 per persoon aan ‘menu’, supplement kaas, een fles water (van kraanwater is geen sprake, zoals in vrijwel elk restaurant. Met nu vaak als excuus ‘minder omzet door corona’. Begrijpelijk, toch niet helemaal chique als er daarnaast veel besteld wordt) wijn, port en een koffie.
Geen echt koopje maar ook niet schandalig. Met een wat groter gezelschap overzichtelijk en voor ieder wat wils. Volop genieten met de juiste keuzes. Vroeg reserveren en gaan!



Geef een reactie