Ziekenhuiseten: smullen of smerig?

Ziekenhuiseten, de slechte verhalen kennen we allemaal.
Hierbij het verslag van mijn culinair avontuur in Rijnstate waar ik 1,5 week op de afdeling neurologie heb gelegen.

De eerste dagen in het ziekenhuis was ik zo verkouden (het bleek een allergie, ik denk nog steeds een ziekenhuisallergie) dat ik niet alles optimaal kon proeven. Al torenden sommige smaken in de maaltijden er zó bovenuit dat het niet te missen was. Ook de voortreffelijke opmaak van de kartonnen borden was flitsend.

Ah, daar kwam Ans van de eetkar weer aan! Ans kon me de eerste dagen niet zo plezieren; verdikt drinken in verband met stikgevaar was noodzakelijk. Alles wat ik dronk had de structuur van behangerslijm. Dan geeft thee toch een heel andere sensatie. Ze sneed wel de korstjes van mijn brood en smeerde het ook. Toen ik alles weer mocht eten en drinken, viel het dan ook best tegen om mijn brood zelf te moeten smeren met plastic bestek. Een ei zonder lepeltje uit een dopje pellen en eten was ook een heel avontuur met een verlamde hand.

Na het ontbijt was het tijd om het menu van het avondeten eens flink te bestuderen. Ik denk dat ze beter een moment vóór het ontbijt kunnen kiezen, het is ook altijd beter om met honger boodschappen te doen al zeg ik het zelf. Achttien opties, menu’s samengesteld door een echte lekkerbek! Wat dacht je van een gepaneerde schnitzel met stroganoffsaus en gemengde aardappel-groenteschotel. Of een luchtige omelet met Oosterse roerbakgroente, rijst, zoetzure saus en noten. Ik kan de pot van Uncle Ben’s op voorhand al proeven. Ik wil niet zeuren, maar de soep van de middag was ook zéker kant-en-klaar geleverd door de firma Knorr.

De spaghetti bolognese. Ik denk dat dit smaakte zoals van die kant-en-klare zakjes met pasta waar je water bij moet doen, laten we ook de poederparmezaan uit zo’n rode bus niet vergeten. Even lekker maf: een gevulde paprika uit de oven met Quorn, rijst, doperwtjes en tomaat. Daarbij geserveerd: suikerpeultjes (voor de Ernemmer die niet weet wat een sugarsnap is) en tortellini. In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik iets met Quorn besteld. Ik vind de toevoeging van tortellini echter behoorlijk creatief. Ondanks dat alle groenten uit de vriezer komen en daardoor een wat sappig karakter hebben, was dit best lekker!

Hartige taart met bladspinazie, mascarpone en pijnboompitten. Vergezeld met gekookte aardappels. Daar heeft toch iemand lekker inspiratie opgedaan uit de Allerhande!
Nou denk je toch, dat is wel een goede combinatie. Maar: de zompige spinazie werd apart geserveerd met zeker twee tenen verse knoflook erdoor. Hoe krijg je het verzonnen?

Een vieze tegenvaller: gebraden casselerrib. Nooit geweten dat je zo’n plak varkensvlees zó droog kon krijgen. Bijna knap.

Het hoogtepunt: ‘Wilt u een toetje?’ ‘Wat zijn de opties?’ ‘Yoghurt, vla of een verrassingstoetje.’ ‘Nou, doe dan die verrassing maar!’ Je krijgt het nooit geraden, maar de verrassing was BANANENVLA. Wie vindt dát nou een verrassing? ‘Vond je het niet zo lekker?’ ‘Nee, dit vond ik een stomme verrassing.’ ‘Wat had je verwacht?’ ‘Een vlaflip’. De volgende dag stond er een vlaflip.

De succesmomenten: in week 1 was er verse sushi gehaald door een vriendin. Dat gebeurde niet vaak, aldus de verpleging. Een paar avonden daarvoor zat de hele wachtruimte vol met vrienden en familie. Er werden pizza’s besteld en bier en wijn vloeiden rijkelijk. Ook dat gebeurde niet vaak.
Er zijn ’s middags ook nog cheeseburgers bij de Mac gehaald. Ik vermoed dat de verpleging een appgroep heeft aangemaakt voor de hele kermis die wij veroorzaakt hebben.
Wat niet op de kaart te vinden is, is sla. Daar stak mijn familie een stokje voor. Al mocht de keuken niet gebruikt, er stond in een wip een salade caprese voor mijn neus. Mét een meegesmokkeld flesje witte wijn. Op dag twee heb ik al in een halve trip gevraagd wanneer ik weer wijn mocht, je zag aan de waarnemend neurologe dat dat geen doorsnee vraag was. Voor mij wel. Goed om te weten dat ik zelfs toen nog zin had in wijn.
Later leerde ik dat je je vooral niet moet inhouden met je bestelling. Er kwam nadat ik het vroeg een enorme maaltijdsalade (zoals te zien op de foto zeer gezellig en de kartonnen schuit), een tosti en ijs.

Toch eens uitzoeken wie er verantwoordelijk is voor de menu’s. Ik kan altijd nog een vrijwillige stage gaan lopen als menuontwikkelaar.

Geef een reactie